Daisypath - Personal pictureDaisypath Anniversary tickers مهمونی - در بهشت رویا، بر بال باورها.
X
تبلیغات
رایتل






















در بهشت رویا، بر بال باورها.

ای امید ناامیدی‌های من، برق چشمان تو همچون آفتاب، می‌درخشد بر رخ فردای من.

خیلی کم پیش میاد پستچی بیاد دم خونه!اما هروقت اومده خداروشکر خبرای خوب داشته!

یبار برای کارت پایان خدمت همسری اومد

یبار برای کارت سوخت که هردوبارش ما نبودیم...خودمون رفتیم پست منطقه.

5شنبه خواهری زنگ زد که پستچی برای ما اومد شما چی؟یه ساعت بعد دم خونه ما بود!!به موبایلم زنگ زد و پاسپورتامونو تحویل داد....

 

 

 

همسری بعد 10 سال یکی از دوستای دبیرستانشو که همکار موسیو میشه پیدا کرده...دیشب خونه شون دعوت بودیم.تازه عروس داماد بودن.عروس از یکی از شهرستانهای غرب کشور!!قسمت چـــــــه میکنه!

خیلی برخوردهای دوست داشتنی و خوبی داشتن.پدرو مادر پسر هم بودن.خونه شون خیلی خوشگل و شیک.بوی نویی میداد یاد روزای اول عروسیمون افتادم.کمی از خاطرات دبیرستانشون گفتن و شیطنت هاشون:)))))

همسری که توی خط این حرفا نیس میگفت مامان دوستم یکی به نعل میزد یکی به میخ!!میکفت: به پسرم گفتم واییییی ما کجا فلان شهرستان کجا؟!نمیدونستم همیچین عزیزی قسمتمونه!!!!

از طرفی  تک پسر و تک فرزند بود.مشخص بود که همه زندگیشونو ریختن به پاش...از حق نگذریم رفتار عروس هم خوب بود...یعنی به قولی افتاده بود توی عسل اما قدر میدونست!!خانواده پسر خیلی خیلی ادمای متشخصی بودن از همه نظر!!

خیلی خوشم اومد از برخورداشون...همش میگفت ما دختر نداشتیم و عروس مثه دخترمونه!!واقعا هم مثه مادر باش برخورد میکرد.

با دوتا دوست دیگه شون خیلی هم فاز نبودیم...هرچی هم سعی کردم سر صحبت رو باز کنم با هر حرف من میشد نقطه سر خط...دیگه ادامه نداشت.

شام مفصل و خوشمزه ای هم درست کرده بود...دستش درد نکنه.همه چییی عالی بود.خوشمان امد!!

اولش خیلی سختم بود که چی بپوشم!چه تیپ ادمایی هستن و....اما بهتر از تصورم بود مهمونی.

 

با همسری در برگشت به این نتیجه رسیدیم :که خیلی خوبه ادم با همه طیفی رفت و امد داشته باشه...نقطه نظرات و رفتارها و کاراشون چشم ادم و به یه سری چیزا باز میکنه!

جالب اینجاست که توی همه تیپ ادمها از دوست قدیمی و جدید و همسن و کوچیکترو بزرگتر و قم و خویش و....یه چیز مشترک هست!اونم م.ش.ر.و.ب!!!!!!!فقط توی جمع فامیلی وقتی بزرگترها هستن راه پاش باز نشده!!!!!  یعنی شده جزء جدایی ناپذیر مهمونی ها حتی یه عصرونه ساده!!خداکنه فرهنگشم داشته باشیم غیر مصرفش.

 

از دیشب فکرم مشغول شده که: تک فرزند بودن پسر هم نعمتیه ها!؟!؟

نوشته شده در شنبه 11 بهمن‌ماه سال 1393ساعت | 10:56 ق.ظ توسط اطلسی | نظرات (10)